Meggy Rustamova Horaizon
film
WE 24.11 20:30

Een experimentele film die schommelt tussen fotografie en bewegende beelden. 

In tijden waarin de ecologische confrontatie tussen natuur en mens een point of no return heeft bereikt, suggereren veel wetenschappers dat de huidige gebeurtenissen een gevolg zijn van het binnendringen van de mens in de natuur, die te veel ruimte op deze planeet inneemt. Nu miljoenen mensen in grote steden wonen, zijn we geneigd te vergeten hoe belangrijk natuur en landschappen zijn voor het menselijk welzijn. In Horaizon reizen toeristen over grenzen op zoek naar sublieme landschappen, terwijl ze paradoxaal genoeg een spoor achterlaten die deze wonderen der natuur onvermijdelijk vernietigt. De film is opgenomen op verschillende locaties over de hele wereld: onder andere in België, IJsland, Arizona en New York.  De horizons, zonsondergangen en weersomstandigheden tussen deze plaatsen vormen de rode draad van de film.

De vertoning wordt gevolgd door een gesprek met filmmaker Meggy Rustamova en curator Dagmar Dirkx (in het Engels)

Meer kortfilms worden nog aan het programma toegevoegd.

 

WIE ?

Meggy Rustamova (°1985), geboren in Tbilisi, Georgië, woont en werkt in Brussel en Sint-Niklaas. Ze behaalde haar Master Beeldende Kunst aan het KASK in Gent (2006-2011), studeerde aan de Universität der Künste in Berlijn (2010) en voltooide de postgraduaatsopleiding aan het HISK (2012-2013). De voorbije jaren ontwikkelde Meggy Rustamova een interdisciplinair oeuvre bestaande uit fotografisch werk, video's, installaties en performances. Haar werk biedt een uitgesproken poëtische kijk op de relatie tussen individueel en collectief geheugen, tussen taal als communicatiemiddel en visueel vocabulaire. Ze zoekt naar manieren om hedendaagse sociale tendensen en kwesties te vertalen naar haar eigen werk, vaak aan de hand van microgeschiedenissen. De schoonheid van haar vaak optimistisch ogende beelden verbergt een zekere melancholie of een verlangen naar utopie.

Dagmar Dirkx (°1993) studeerde kunstgeschiedenis aan de KU Leuven in België. Dagmar schreef kritieken en essays voor De Witte Raaf, Metropolis M en rekto:verso. Als auteur en kunsthistorica werkt ze regelmatig in opdracht van kunstenaars en culturele instellingen zoals STUK Huis voor Dans, Beeld en Geluid of CIAP Kunstverein. Als onderzoekscurator voert Dagmar een kunsthistorisch onderzoeksproject uit over videokunst in België tijdens de jaren zeventig voor het ARGOS centrum voor audiovisuele kunsten in Brussel.