architectures of violence

Read more

Bezette landschappen, bewaakte pleinen en gemonitorde lichamen. Ruimte is alles behalve neutraal. Machtsstructuren reproduceren zichzelf constant door de constructie en verdeling van ruimte. Wie krijgt een plaats aan tafel, wie mag een deur openen of bewegen zoals ze willen? Wie mag hun verhaal vertellen in welke ruimtes, wie spreekt voor wie, en hoe wordt actie mogelijk? Wie bepaalt hoe we ruimte gebruiken? Welke gedragingen en regels legt ruimte op aan haar gebruikers? En welke ruimtes worden uit het zicht of buiten bereik gehouden?

Gedurende drie dagen worden kunstenaars, activisten en wetenschappers uitgenodigd om onderzoek en praktijken te delen die gaan over plaatsen waar geweld werkt via een zekere organisatie van ruimte, grenzen en uitsluiting. Van de stilte in de rechtszaal tot de 'vurige schoonheid' van rellen, in dit hoofdstuk buigen we ons over strategieën die worden toegepast om ruimtes terug te winnen: door te weigeren, te ondermijnen, te confronteren en anders te gaan gebruiken. Hoe kunnen praktijken van fantaseren, herinneren, verbeelden, herbestemmen en ingrijpen de fundamenten van onze gebouwde en verbeelde omgevingen aan het wankelen brengen?