David Schickele — Bushman

In 1968 vroeg Peace Corps-veteraan David Schickele zijn vriend Paul Eyam Nzie Okpokam om de hoofdrol te spelen in een luchtige komedie over de avonturen van een jonge Nigeriaanse intellectueel in San Francisco. In een docu-fictieve stijl die doet denken aan Cassavetes’ Shadows, bekijkt de film de eigenaardigheden van de Afro-Amerikaanse cultuur van eind jaren zestig met de scherpe blik van een buitenstaander. Het resultaat is een levendig portret van de raciale politiek van het land, van interraciale romances tot interculturele misverstanden en counterculturele vreugde. De werkelijkheid is vreemder dan fictie in Bushman, een zeldzame film, een soort poëtisch verslag van echte gebeurtenissen.

over

David Schickele (1937 – 1999) was een Amerikaanse muzikant, regisseur en acteur. Als kleinzoon van de Duitse pacifistische schrijver René Schickele (1883-1940) vroeg David tijdens de Vietnamoorlog de status van gewetensbezwaarde aan, die hem geweigerd werd. Hij koos toen voor het Peace Corps. David werd docent aan de afdeling Engels van de Universiteit van Nigeria tijdens de hoogtijdagen van het Peace Corps, van 1961 tot 1963. Zijn eerste filmsucces, de documentaire “Give Me A Riddle” (1965), is de eerste film die de ervaringen van het Peace Corps in beeld brengt. “Bushman”, zijn bekendste speelfilm, put ook uit deze cruciale periode in zijn leven en krijgt veel lof op festivals, waaronder de prijs voor beste debuutfilm op het Chicago International Film Festival. “Bushman” werd opgenomen in de collecties van het Pacific Film Archive, UC Berkeley en het Museum of Modern Art in New York. Na een leven gewijd aan film en muziek (als uitvoerend musicus, componist en dirigent van kamermuziek) verloor David Schickele het gevecht tegen hersenkanker, en overleed in zijn huis in San Francisco op 62-jarige leeftijd.
schickele.net/