Marthe Peters — Henry is a Girl Who Likes to Sleep

Verbinding vind je op (on)verwachte plekken, bijvoorbeeld in de selectie korte films die Marthe samenstelde voor de Brusselse première van haar eigen film, een tedere brief aan haar kat Henry.

I'm not purring, you're purring </3

19:00 (open)
19:30 films
21:00 nagesprek
22:30 (einde)

De poes (Johan van der Keuken, 1968, 6')
Disappointed by the cinematic language of his time, Johan van der Keuken starts fiming his cat. This short experimental documentary muses on the need for new means of expression in cinema: ‘Art could be a means by which to emancipate people.’

Here & Elsewhere (Bram Ruiter, 2023, 10')
A romantic film in which water serves as a guiding force for a journey with an unclear destination. Loosely based on Jorge Luis Borges’ poem Arte Poética.
instagram.com/bramruiter

Les animaux vont mieux (Nathan Ghali, 2024, 23')
A mysterious community of animals has chosen to live self-sufficiently in the basement of a church. Sheltered from humans, they engage in various rituals.
instagram.com/nathan_ghali

Original Night (Alasdair Asmussen Doyle, 2026, 29')
Told in two semi-fictional acts, this 16mm film serves as an elegy for Europe’s last wallabies — a marsupial animal from Australia, introduced in Scotland in the 1940s. Reflecting on humanity’s enduring urge to record animals, from prehistoric cave art to early cinema, Alasdair Asmussen Doyle links the extinction of species with the evolution of image-making.

Henry is a Girl Who Likes to Sleep (Marthe Peters, 13')
In een kleine binnenwereld, waar lichamen voortdurend hunkeren naar slaap, zoekt de maker in haar geliefde Henry iets zacht om in te wonen, een vachtje waarin ze zich zou kunnen terugtrekken. Tussen lakens en vlekjes ontstaat er een liefdesverklaring, een fragiele collage die de textuur van nabijheid, kwetsbaarheid en warmte traceert.

over

Marthe Peters is een Nederlandse filmmaker die in Gent woont. Na haar studies aan KASK in 2023 ging haar afstudeerfilm Kaalkapje in première op Berlinale, gevolgd door vertoningen bij o.a. Courtisane, Karlovy Vary, Seminci Valladolid, Lago Film Fest en de Barbican. Vertrekkend vanuit intimiteit verbeeldt ze haar dagelijkse realiteit op een abstracte en fragmentarische manier. In haar praktijk komt intuïtief vergaard filmmateriaal speels samen als bevraging van stereotype representatie van het lichaam. Het banale als iets gewichtigs en waardevol, op zoek naar troost en zorg voor elkaar.
instagram.com/mamamamarthe

“In het werk van Peters krijgt intimiteit een radicaal karakter, zoals Sophie K. Rosa beschrijft in haar boek Radical Intimacy (2023), waarin de verbinding en de aandacht voor jezelf, voor anderen en voor de gemeenschap de plekken worden waar de wereld kan veranderen [...].”
— Bo Alfaro Decreton, over één van Marthe's vorige films Kaalkapje, kortfilm.be, 21 February 2024